Προτιμήσεις cookies

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ

Ένας ιδιωτικός βοτανικός κήπος στο Κιάτο

Ένας ιδιωτικός βοτανικός κήπος στο Κιάτο

Ιδιοκτήτης του; Ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης Γιάννης Σπανός!

Κιάτο, Ένας όμορφος πολυκατοικημένος παραθαλάσσιος τόπος, πολύ κοντά στην Αθήνα, με φυσικές ακρογιαλιές, που τις πιο πολλές ώρες της ημέρας καλύπτονται από τα κύματα του Κορινθιακού.
Ακολουθούμε την παραλιακή διαδρομή και χαιρόμαστε το γαλάζιο της απέραντης θάλασσας. Στρίβουμε αριστερά σε ένα μικρό δρομάκι ανάμεσα σε ελαιώνες και οπωρώνες και φτάνουμε στον τελικό μας προορισμό. Στο αγρόκτημα του συνθέτη Γιάννη Σπανού.

Είχαμε ακούσει στην τελευταία συναυλία του Γιάννη Σπανού για τα 50 χρόνια προσφοράς του στο τραγούδι που δόθηκε στο Καλλιμάρμαρο στην Αθήνα, από τον στιχουργό Λευτέρη Παπαδόπουλο, ότι απομονώνεται στον τεράστιο βοτανικό κήπο του.
Δεν μπορούσαμε όμως να φανταστούμε αυτό που συναντήσαμε!
Η μεγάλη σιδερένια πόρτα άνοιξε και ο κύριος Σπανός μάς καλωσόρισε πρόσχαρα.

Μάλλον μπήκαμε στον παράδεισο!

Έξω η ζέστη ήταν στους 36οC. Εδώ κάτι άλλαξε, μια αίσθηση ηρεμίας, δροσιάς και απλοχωριάς. Τεράστια δένδρα όπου συνυπάρχουν με φυλλώδη φυτά και πολλά ανθοφόρα στα παρτέρια που χωρίζονται από τα πλακοστρωμένα δρομάκια. Το σπίτι χαμηλό, κρυμμένο μέσα στη βλάστηση και στολισμένο στην πλαϊνή είσοδο με τα ονειρεμένα χρώματα ροζ-φούξια της μπουκαμβίλιας.
Μια υπέροχη χρωματική επιλογή που καλύπτει τη λευκή πέργολα προσφέροντας πυκνό ίσκιο σχεδόν όλες τις ώρες της ημέρας  στο καθιστικό. Εδώ ο πρωινός καφές έχει άλλη γεύση, καθώς συνεργάζονται όλες οι αισθήσεις μαζί. Ακούς τα τιτιβίσματα των πουλιών, σε αγγίζουν οι μυρωδιές των αρωματικών φυτών και βλέπεις το υπέροχο χρωματικό κάδρο με φόντο το γαλάζιο του ουρανού και το βαθύ πράσινο των ψηλών δένδρων.

Πιο πέρα, πάνω σε καφασωτά τα αναρριχώμενα παρατάσσονται το ένα δίπλα στο άλλο, σαν να παίρνουν μέρος σε διαγωνισμό ομορφιάς. Μπιγκνόνιες, γιασεμί, ρολογιές, κισσοί και μαντεβίλλες αγκαλιάζουν τους τοίχους του σπιτιού χαρίζοντας χρώματα, αρώματα και την προστασία τους από τις καυτές ακτίνες του καλοκαιρινού ήλιου. Δίπλα στο ξύλινο παράθυρο μια μικρή πηγή αφήνει το νεράκι της να τρέχει ανέμελα με τον γνωστό χαρακτηριστικό του ήχο. Οι μυρωδιές των αρωματικών φυτών δίπλα στο καθιστικό είναι το κάτι άλλο. Δενδρολίβανο, αρμπαρόριζα, φασκόμηλο και βασιλικός.
Ο επόμενος χώρος κυριαρχείται από μια σύνθεση δένδρων και αρκετά ψηλών θάμνων, ανθοφόρων και μη.
Το παλιό πηγάδι προβάλλει ανάμεσα στην παχιά βλάστηση, χτισμένο με γκρι πέτρα. Το νερό του χρησιμεύει για το πότισμα όλου του κήπου.

H χρωματική γκάμα του πράσινου, τα σχήματα των φύλλων, τα χρώματα των λουλουδιών και τα δένδρα, καρποφόρα και διακοσμητικά δημιουργούν αρμονικά σύνολα που δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο.

Ο Γιάννης Σπανός αγόρασε αυτήν την έκταση και την έκανε έναν μικρό παράδεισο, έναν υπέροχο βοτανικό κήπο, με πάνω από 600 είδη γνωστά και άγνωστα  σε πολλούς φυτά, που με τη δική του φραντίδα και μόνο ενός βοηθού μεγαλώνουν και πληθαίνουν.
Ο συνθέτης σαγήνευσε τα φυτά, που ως γνωστόν αγαπούν τη μελωδική μουσική, και τα κατέκτησε. Μας προσφέρει καφέ και κρύο νερό, ενώ εμείς τον ρωτάμε για όλα.
«Ό,τι φυτεύω πιάνει, μας λέει, ψάχνω βρίσκω, αγοράζω και φυτεύω συνεχώς».

Βλέπουμε ένα υπέροχο μοναδικό οικοσύστημα-αναπαράσταση της φύσης

Προσπαθώ να επεμβαίνω όσο λιγότερο γίνεται. Κλαδεύω, σκαλίζω που και που και καθαρίζω τα αγριόχορτα, που είναι επόμενο να φυτρώνουν σε αυτό το υγιές έδαφος, όπου τα φύλλα των δένδρων, που πέφτουν κάτω, γίνονται λίπασμα και δημιουργούν ένα στρώμα προστασίας για τις ρίζες των φυτών, απαραίτητο στην παγωνιά τον χειμώνα.

Πλατιά πλακόστρωτα δρομάκια,δημιουργημένα από γκρί πέτρα, ξεκινούν μπροστά από το σπίτι προς όλες τις κατευθύνσεις, οδηγώντας το καθένα σε υπέροχους τόπους.  Κάθε είδους φυτά  παρατάσσονται στο πλάι τους σε ελεύθερες συνθέσεις αλλά με εναλλαγές του πράσινου και με προσοχή, ώστε τα νέα φυτά να μην καλύψουν άλλα παλαιότερα.

Δένδρα που το ύψος τους ξεπερνά τα 4-5 μέτρα χωρίς εντυπωσιακή ανθοφορία αλλά αξιοθαύμαστα στέκουν αγέρωχα στο κέντρο μερικών παρτεριών.  Γύρω τους αναπτύσσονται θάμνοι και ανθοφόρα φυτά, στα σημεία που υπάρχει περισσότερη ηλιοφάνεια.

Στο πλάι του δρόμου αυτού δεξιά βλέπουμε ένα είδος ευκάλυπτου με πλατιά φύλλα.
Αριστερά διακρίνονται θάμνοι και καλωπιστικά ανθοφόρα δένδρα. Στη διπλανή σελίδα δεξιά επάνω φαίνεται η πλούσια βλάστηση των αρωματικών φυτών και κάτω η ελεύθερη φύτευση ανθοφόρων φυτών και μικρών θάμνων δίνει την εικόνα ενός ελεύθερου φυσικού τοπίου.

Ο επισκέπτης αυτού του κήπου, κινείται άνετα στα ευρύχωρα δρομάκια έχοντας συνεχώς τεταμένο το ενδιαφέρον του.
Το βλέμμα του μπορεί να αγκαλιάζει μεγάλη έκταση με πολλά και διαφορετικά είδη φυτών που εντυπωσιάζουν με τα χρώματα και τα σχήματά τους. Μπορεί να σταματά και να απολαμβάνει τις εικόνες, τους ήχους της φύσης και τις ευωδιές στα 3-4 αίθρια με παγκάκια και καθιστικά που υπάρχουν διάσπαρτα στο χώρο.
Κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό, μοναδικό θα λέγαμε, που ο ιδιοκτήτης αυτού του κήπου μπορεί να χαίρεται καθημερινά.

Ένα δυνατό σημείο έλξης του βλέμματος μέσα στον ανοιχτό αυτόν χώρο, το υδάτινο στοιχείο. Ένα μεγάλο ελικοειδές ρυάκι περιτριγυρισμένο από φυτά χαμηλής ανάπτυξης κάθε είδους που καταλήγει σε μια λίμνη με χρυσόψαρα. Το έδαφος είναι χαλικοστρωμένο στα λευκά, και απέναντι βρίσκεται ένας  μικρός καταρράκτης, περιφρουρούμενος από υπέροχα παχύφυτα που ξεφυτρώνουν από τη βάση του.
Στην κορυφή του ρυακιού υπάρχει ένας πανέμορφος κέδρος.
Πιο πέρα ένα “Acer Flamengo” , ένα δένδρο “Zizyphus” ένα “Ginko Biloba” με τα υπέροχα δανδελωτά φύλλα του.

Το καθιστικό σε αυτόν τον χώρο προσφέρεται για ώρες ξεκούρασης και ηρεμίας, ειδικά όταν ο ήλιος βρίσκεται στη δύση του, όπως τότε που απαθανατίστηκε το πανέμορφο τοπίο.

Σαν μια γκαλερί με περίτεχνα εκθέματα η νοτιοδυτική πλευρά του κτήματος κάνει την εμφάνισή της εκεί που τελειώνουν και συναντιούνται δύο από τους μεγάλους διαδρόμους.

Κάκτοι και παχύφυτα βασιλεύουν εδώ.
Η εικόνα του κήπου της ερήμου σπάει τη μονοτονία του δασικού τοπίου, με φόντο το τοιχίο της περίφραξης, όπου σκαρφαλώνουν μερικά αναρριχώμενα. Κάθε σπιθαμή του εδάφους είναι φυτεμένη και οι κενοί χώροι υπάρχουν ανάμεσα, μόνο για να προβάλλουν τις υπέροχες φόρμες των ιδιαιτέρων αυτών φυτών.

Γιάννης Σπανός – ο καλλιτέχνης

Αν αγαπάς τη μουσική, είναι σίγουρο ότι αγαπάς τον συνάνθρωπο, τη φύση, τα ζώα. Ο Γιάννης Σπανός είναι απλός, ευαίσθητος, φιλόξενος και βέβαια από τα μεγαλύτερα ταλέντα που ανέδειξε η Ελλάδα στη μουσική της σκηνή.

Ο Γιάννης Σπανός γεννήθηκε στο Κιάτο Κορινθίας. Σπούδασε νομικά, αλλά τον κέρδισε η μουσική που λάτρεψε από μικρό παιδί παίζοντας πιάνο. Η καριέρα του ξεκίνησε με τεράστια επιτυχία στη Γαλλία, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα το 1959. Τα τραγούδια του ερμήνευσαν μεγάλες σταρ της διεθνούς σκηνής, όπως η Μπριζίτ Μπαρντό, η Ζυλιέτ Γκρεκό, Κατρίν Σοβάζ (σ.σ.: Γαλλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός) και η Μελίνα Μερκούρη.

Έχει βραβευτεί δύο φορές με το Βραβείο Τραγουδιού της Γαλλικής Ακαδημίας, ενώ για το έργο του στη γειτονική χώρα έχει συμπεριληφθεί στο Λεξικό του Γαλλικού Τραγουδιού στην αριστερή πλευρά του Σηκουάνα!
Έρχεται στην Ελλάδα το 1964 και γίνεται  ο ιδρυτής ενός νέου μουσικού ρεύματος, του «Νέου Κύματος», με τραγούδια όπως το «Μια Αγάπη για το Καλοκαίρι» (1964), το «Κι αν σ’ αγαπώ, δε σ’ ορίζω» (1965), το «Μια φορά θυμάμαι μ’ αγαπούσες» (1966) κ.ά.
Έχει χαρίσει σε όλους τους μεγάλους έλληνες τραγουδιστές τραγούδια ανεξίτηλα μέσα στις δεκαετίες… Στον Γιάννη Πουλόπουλο το «Μια φορά μονάχα φτάνει» (1968), στον Σταμάτη Κόκοτα το «Πες πως μ’ αντάμωσες» (1969), στη Δήμητρα Γαλάνη το «Βροχή και Σήμερα» (1973), στον Γιώργο Νταλάρα το «Σ’ έστησαν σε μια γωνιά» (1978), στον Μανώλη Μητσιά το «Επειδή σ’ αγαπώ» (1982), στην Άλκηστη Πρωτοψάλτη το «Έξοδος Κινδύνου» (1984), στην Ελένη Δήμου το «Προσωπικά» (1994) κ.ά.
Οι συνθέσεις του κατά γενική ομολογία είναι αριστουργήματα!
Ποιον δεν «άγγιξε» το μελαγχολικό soundtrack της ταινίας «Εκείνο το Καλοκαίρι» (1971); «Σαν με κοιτάς, ηλιοβασίλεμα στα μάτια σου φωτιά…»  Ποιος Έλληνας δεν μαγεύτηκε από το μελωδικό τραγούδι του Γιάννη Πάριου «Θα σε θυμάμαι» και το «Θα με θυμηθείς». Από το «Είπα να φύγω» και το «Φταίμε κι οι Δυο». Ποιος δεν θυμάται την «Οδό Αριστοτέλους» και την «Κίτρινη Πόλη» με τη φωνή της Χαρούλας Αλεξίου. Ποιος δε στάθηκε «Κάτω απ’ τη Μαρκίζα» για να ακούσει τη Βίκυ Μοσχολιού και να αναλογιστεί μαζί της πως «υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι».

Τρεις «Ανθολογίες», Ελλήνων ποιητών γίνονται υπέροχα τραγούδια από τον μεγάλο συνθέτη το 1967, το 1968 και το 1975!
Ποιήματα του Νίκου Καββαδία («Ιδανικός κι Ανάξιος Εραστής»), του Σωτήρη Σκίπη («Άσπρα Καράβια»), του Γιάννη Σκαρίμπα («Σπασμένο Καράβι») και του Νίκου Καρύδη («Αν είσαι...») έγιναν γνωστά στους Έλληνες χάρη στις μελωδίες του Γιάννη Σπανού που πίστεψε εξ αρχής ότι η μελοποίηση ποιημάτων θα έδινε τραγούδια που θα ξεχώριζαν και θα “άντεχαν” στον χρόνο.
Επιμελήθηκε την ενορχήστρωση τραγουδιών του Μάνου Χατζιδάκι σε έναν δίσκο του με στίχους του Νίκου Γκάτσου, το «Της Γης το Χρυσάφι», το 1971. Η ενορχήστρωση αριστουργημάτων του Χατζιδάκι, όπως το «Χασάπικο 40» και το «Αγάπη μέσα στην Καρδιά», επέδρασε θετικά στη μετέπειτα πορεία του ως συνθέτη.
Στο ρεπερτόριο της καριέρας του, μιας καριέρας περίπου μισού αιώνα, μπορεί κάποιος να βρει και τραγούδια που έγιναν επιτυχίες, χωρίς να έχουν τη μελωδική ευαισθησία που συνήθως τον χαρακτηρίζει, όπως το «Θέλω τα Ώπα μου» (1966) και το «Τη Βραδιά μου Απόψε» (1967) ή το «Ναύτης βγήκε στη Στεριά» (1977) και το «Ρίξε στο Κορμί μου Σπίρτο» (1992).
Γι’αυτά ο Γιάννης Σπανός λέει: «Εγώ σέβομαι και τις “λαϊκούρες” μου! Πάω παντού! Μου αρέσουν τα κουτούκια και τα λαϊκά στέκια. Εκεί κατάλαβα τι σημαίνει Λαός! Είμαι τόσο καθημερινός όσο δεν φαντάζεστε. Γνωρίζω τί μπορεί να ξεσηκώνει τον λαό και τι τον κάνει ξένοιαστο.
Θα μπορούσα να είχα κάνει επάγγελμα αυτά τα τραγούδια και να είχα γίνει πλούσιος, αν ήθελα. Όμως, όταν τα εμπνεύστηκα απλά, έκανα το κέφι μου! Είμαι μουσικός, είμαι συνθέτης, δεν βάζω ετικέτα σε ό,τι κάνω! Γι’ αυτό και έχω κάνει και λαϊκά, έχω κάνει τα πάντα.»

Το 2010 συμπληρώθηκαν πέντε δεκαετίες, μισός αιώνας προσφοράς του στην Ελληνική Μουσική. Η επέτειος επισφραγίστηκε με μια μεγάλη συναυλία στο Παναθηναϊκό Στάδιο αφιερωμένη στο Σύλλογο παιδιών με καρκίνο «ΕΛΠΙΔΑ», με τη συμμετοχή σπουδαίων ερμηνευτών και χιλιάδων κόσμου.
Τραγούδια του Γιάννη Σπανού ερμήνευσαν ο μεγάλος Σταμάτης Κόκοτας, η Πέγκυ Ζήνα, η Ελένη Δήμου, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Αντώνης Ρέμος, ο Κώστας Κάραλης, ο Κώστας Χατζής, ο Κώστας Καραφώτης κ.ά.

ΕΠΑΝΩ